Shanghai yiyuan โรงพยาบาลเซี่ยงไฮ้

ประสบการณ์ชีวิตเลยนะเนี่ย ไปหาหมอที่โรงพยาบาลเซี่ยงไฮ้มาอะ 上海医院



เนื่องจาก ก่อนหน้านี้ ก็เป็นหวัดกระปริบกระปรอยไปเรื่อยๆ
บวกเที่ยวจังนิ เมาจังนิ (ไม่ๆเรื่องนี้มันไม่เกี่ยวกัน ฮ่าๆๆ)
(แค่ สองอาทิตย์ที่ผ่านมา มี
ศุกร์ 17-10-08 กินข้าวกับเพื่อนในห้องต่อ window และ Club caribbean
พุธ 22-20-08 Karaoke @ Party World and then go to Richie วันนี้แหละ เมาส้น มากๆ เมาหลับ จำอะไรไม่ได้ เพื่อนลากกลับบ้าน ตื่นมาหัวโนมีรอยสามรอย งง มาได้ไง
ศุกร์ 24-10-08 Blue&Jazz  and M2 วันนี้ไม่เมาค๊าบบ
เสาร์ 25-10-08 Thai meeting @P'boy house ไม่เมาจ้ะ
อาทิตย์ 26-10-08 หม่ำข้าวบ้าน Melizza ไม่เมา เพราะต้องอ่านหนังสือ
ศุกร์ 31-10-08 Halloween ! Night @ Party world (again and same room - -'' ) ต่อ Muse 1 ไม่เมา เพราะเพื่อนไม่ยอมให้กินเหล้า มันกลัวหลับ แต่วันนี้ ใส่ส้นสูงค่า แร่ด ขึ้นไปเต้นบนเสตจ แล้วส้นเข็มติดพื้นเสตจ เสียหลัก สลัดรองเท้ากระโดดลงมาจากเสตจแทบไม่ทัน ได้แผลยาวที่ขามาหนึ่งปื๊ด
เสาร์ 01-11-08 Thai Party มันส์มาก ไม่เมาเช่นกันเพราะถ้าเมาแล้วจะไม่มันส์ ดูเพื่อนเมา ขำดี แต่โคโรน่า อร่อยดีนะ ฮ่าๆ
จริงๆ วันนี้ (พุธ) พี่เบลล์ชวนไป แต่ไม่ไหวล่ะค่ะ ไม่สบาย เมื่อวาน ก็มี
Fudan after exam Party @ the wall แต่ไม่รอดค่ะ เหนื่อย )

- - ''
แล้วเมื่อวาน ไปโรงเรียน เรียนได้สองคาบ ไออย่างหนักหน่วง
ไอจนหอบเลยทีเดียว ฟูจิและสาวกคนอื่นๆบอกให้กลับบ้านไปพักปะ
เพราะเมื่อคืนโวยวายกับฟูจิไปแล้วว่านอนไม่หลับ นอนตีสองครึ่งตื่น หกโมง
ประหลาด !!


พอกลับมาที่ห้อง ก็งุงิๆ เรื่อยไป นอนไม่หลับเม้าท์กับวี กับชาวบ้านร่ำไป
พอหนึ่งทุ่ม ปวดฉี่ เดินไปฉี่ ฉี่เสร็จ เดินกลับห้องมา เห้ย !! ไมมันยังปวดอยุ่วะ


เอาแล้วไง "เมลามีน" เล่นกุป่ะเนี่ย
(คือวันจันทร์ไปกินข้าวกับเพื่อน มันกินกาแฟ เค้าให้นมมา พลอยบอกว่า อย่ากินนะ
มันก็ถามว่าทำไม เรื่องเมลามีนหรอ พลอยบอกป่าว มันไม่อร่อย - -'')




เครียดหนัก เสิร์จอาการในเน็ท สรุปด้วยตัวเองว่า น่าจะเป็นกระเพาะปัสสาวะอักเสบ
ไปค้นยาในตู้ เจอตัวนึงเขียนว่า ฆ่าเชื้อทางเดินอาหาร และ ทางเดินปัสสาวะ
ซัดป๊าบเลย กินซะ เหอะๆ
โทรไปโวยวาย กับแม่ และกับเฮีย ว่า จะกลับไทยๆๆ นู๋จะกลับไทยโว้ยย
โทรไปหาน้ำฝน น้ำฝนบอกใจเย็นๆ พรุ่งนี้ไปหาหมอที่นี่กันก่อนนะ ก็โอเค นัดน้ำฝน สิบเอ็ดโมงสี่สิบ ไปหาหมอกัน
โทรหาเฮีย เฮียโทรไปถามพี่เดชา (เพื่อนเค้าที่เป็นหมอ) เค้าบอกเออ ยาตัวนั้นแหละกินได้ กินไปเลย เย่ๆ
คืนนั้นก็นอนกระสับกระส่ายด้วยความเครียดไปเลยไปงัด ยา แก้คัดจมูก แอตติเฟคมากิน เพื่อให้มันหลับไป กลางดึก แอบตื่นด้วยรู้สึกว่าปวดหัว และแอบมีไข้เลยไปงัด ไทลินอลมากิน หน้าแดง แอบมีไข้จริงๆด้วย




ตัดฉาก 05-11-08

ตื่นมาอาบน้ำ แล้วเดินไปชงกาแฟ เจอเมท(เกาหลี) เล่าให้เมทฟัง เมทก็ตกใจ บอกว่ามีใครไปเป็นเพื่อนป่าว ถ้าไม่มีเดี๋ยวเค้าไปเป็นเพื่อนได้นะ มีไรให้ช่วยบอกเลย
กี๊ดด ประทับใจเกา ไปเต็มๆ (เฉพาะเกาแก่ๆนะ เกาเด็กๆเกลียดมัน)

ไปหาน้ำฝนที่ ตงเหมิน(ประตูทิศตะวันออก) ตอนสิบเอดสี่สิบ เดินด็อกแด้กไปด้วยกันที่ โรงพยาบาลฟูต้าน (โรงพยาบาลมหาลัย) ปรากฎว่าเค้าพัก แต่ไปเจอเหมือนหมอที่เค้าเข้าเวร

ก็เล่าอาการให้เค้าฟัง เค้าบอกเออ น่าจะเปนนี่แหละ กระเพาะปัสสาวะอักเสบ ก็เอายาให้เค้าดู เค้าก็บอกเออถูกแล้วกินได้ๆ แต่เค้าแนะนำให้ไปตรวจฉี่ที่โรงพยาบาล เซี่ยงไฮ้ดีกว่านะ

วูบเลยชั้น T__________T ด้วยกิตติศัพย์ อันน่ากลัวของโรงพยาบาลจีน บวกกับตรวจร่างกายคราวที่แล้ว พยาบาลมันเจาะเลือดชั้นที่ข้อมือ และมันเขียวยาวไปอีกสองอาทิตย์ (คือก่อนหน้นาที่จะมาตรงนี้ก็ทำใจแล้วทำใจอีกนะเนี่ย) 

โทรหาแม่ แม่บอกให้ไปตรวจเลยไป แม่จะได้สบายใจ (คือคุยกันไว้ว่า ถ้าเกิดไรขึ้นมา กุกลับไทยเลยนะเฟ้ย ตั๋วหาไว้เรียบร้อยแล้ว เหอๆ)


-____________________________________-

นั่งรถเมย์มาลงที่โรงพยาบาลเซี่ยงไฮ้
คิดในใจว่า มาเจอเนี่ยต้องแบบที่พี่เหมียวบอกแน่เลย คนไข้นอนเรียงกันเป็นพรืด สกปกๆ T_T แง กลัวเว้ย แต่น้ำฝนบอกไม่ต้องกลัวๆ คราวที่แล้วเพื่อนน้ำฝนตกจากที่สูง ก็มานี่เหมือนกัน ไม่เป็นไรๆ

ปรากฎเข้าไป อึ้งไปสิบวิ ใหญ่มากกกกกก ดูดีมากกกกกกกกก O_O


O_________________________O
กวาดตามองหา ที่ลงทะเบียนเหมือนพี่ไทย ปรากฎว่าปล่าว ต้องไปตรง ประชาสัมพันธ์ บอกอาการเค้าคร่าวๆ เค้าจะให้ใบ ที่แยกว่าจะไปตรวจแผนกไหนมา แล้วไปต่อแถวลงทะเบียน แล้วอิช่องลงทะเบียน ดันช่องเดียวกับช่องจ่ายตังค์
คนบานสิทีนี้ เจอลุงเนียนแซงด้วยหนึ่งคน  - -''

แล้วประหลาด ลงทะเบียนจ่ายตังค์ด้วยเว้ย สงสัยเอาไปเป็นค่าบัตร ฮ่าๆ
จ่ายไป 15 หยวน แล้วเค้าก็พริ้นใบๆ มาให้ ว่าให้ไปห้องนี้เลขที่เท่าไหร่

ก็ไปชั้นสาม ห้อง สามสิบเอ็ด นั่งรอซักแป๊ป เลขที่เรา แล้วชื่อเราก็ขึ้นมา ว่าให้ไปห้องตรวจที่เท่าไหร่

พบหมอ หมอยังหนุ่มค๊าบ แอบหน้าตาดีหน่อยๆ แต่ ... คาแรกเตอร์คนจีนมากมาย
คุยกับเราไป เคี้ยวหมกฝรั่งหยับๆ ไปด้วยอ้ะ บอกหมอ ว่าจะตรวจฉี่ หมอเค้าก็ พริ้นใบมาให้ใบนึง ให้เอาไปจ่ายตังค์แล้ว ก็เอาฉี่ไปให้ห้องแลบ

ทีนี้ หาห้องแลบไม่เจอ เจอแต่ตรงตรวจเลือด อย่างขำ มีชญ คู่นึง ผู้ชายก็บ่นๆ ช้าชิบเป๋ง ผู้หญิงก็อารมณ์เสีย แล้วถาม ว่า "ใครล่ะทำกุท้อง" ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ


- -''

หาจนเจอ แอบอึ้งไปสิบวิ เนื่องจากถ้าเป็นพี่ไทยเนี่ย เค้าจะให้ขวดมาพร้อมติดชื่อใช่มั้ย อันนี้ไม่ใช่ค่ะ เป็นเหมือน ถ้วยพลาสติก วางสุมๆ กันในตะกร้า ให้มาหยิบไปได้เลย พอฉี่เสร็จ ค่อยเอามาให้เค้า เค้าก็พริ้น บาร์โค้ดมาให้ใบนึง บอกรอประมานยี่สิบนาที


ก็ไปนั่งรอในห้องฟังผล ห้องนั้นจะมีแต่ทีวีจอยักษ์หนึ่งตัว คอมสองตัว เครื่องพริ้นสองตัว และที่ยิงบาร์โค้สองตัว
นั่งรอจนชื่อเราขึ้น แล้วเอาบาร์โค้ดไปตี๊ด แล้วเครื่องมันก็พริ้น Result มาให้เลย
เท่ห์มากเลยอะ


จากนั้นก็ไม่ต้องรอละ ไปพบหมอเลย หมอดูผลบอกว่า ฉี่ปกติหนิ กินยาถูกแล้ว
กินต่อไปอีกสองอาทิตย์นะ แล้วถามว่ามีเลือดปนมั้ย อะไรแบบนี้

แล้วบอก เออ ภายในสองอาทิตย์นี้ อย่าเหนื่อยมากนะ อย่านอนดึก พักผ่อนๆ
แล้วถามว่า มีแฟนป่าวเนี่ย
ด้วยความอยากรู้ว่าถ้าบอกว่ามี หมอจะว่าไง เลยตอบว่า "มี"
หมอก็อมยิ้มขำๆ บอกว่า งั้นสองอาทิตย์นี้ "หยุด กิจกรรมอย่างนั้นไว้ก่อนนะ"

(如果有男友的话 应该停那个活动 !!）　哈哈哈哈哈

ก๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ขำแตกจริงๆอะ
ก็ถามหมอว่า แล้วต้องทำไรอีกป่าว ต้องจ่ายตังค์ค่าไรอีกมั้ย สรุปคือไม่ต้องแล้วค่ะ
เพราะยาเรามีแล้ว เย้ๆ
ปรากฎเสียตังค์ไป 25 หยวนถ้วน ถูกค่อตตต
แต่ฝนเล่าให้ฟังว่า ที่จีนมันก็จะมีแผนก ต่างชาติ เค้านอนโรงบาลคืนนึง โดนไป สองหมื่นหยวน O_O แสนนึงอ้ะ กี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เพื่อนโดนรถชน จ่ายไปประมาณ ห้าร้อยหยวน
คราวตรวจร่างกาย โดนไป สามร้อยนิดๆ


จบแล่ว ประสบการณ์โรงพยาบาลจีน ต้องขอบคุณน้ำฝน อดีตประธานนักเรียนไทยในฟูตั้นจิงๆเลย ที่ไปด้วยกัน มิฉะนั้น ดิฉันไม่รอดแน่ๆ
สรุป ค่อนข้างประทับใจกับระบบของโรงพยาบาลมากเลยอะ
โรงพยาบาลไทย น่าจะมาดูงานที่นี่บ้างนะเนี่ย ฮ่าๆ ประหยัดทรัพยากรมนุษย์ แบบสุดยอดมากๆ แต่งานบริการสู้บ้านเราไม่ได้แน่นอน ^^